NCDB-VAKANTIEREIS SURINAME 12 mei – 27 mei 2010
 

Fotoalbum van Suriname reis

Woensdag, 12 mei – Jopie Versluijs
We zouden tussen Half 8 tot 8 uur verzamelen in het schiphol vertrekhal 3. Toen we compleet waren zwaaiden Jan en Diny ons uit terwijl we door douane gingen.
Tegen 10 uur werd er omgeroepen dat het vertraging van 2 uren zou worden wegens het roet in de motor.
Daarna mogen we in het vliegtuig instappen en eindelijk vertrok het vliegtuig met 282 mensen en 10 personeelmensen om 1.15 uur maar vloog wel omweg via Portugal,Canarische Eilanden naar Suriname dus anderhalf uur langer vliegen.
We landden om 8 uur ‘s avonds. Daarna reden we met kleine bus naar het hotel Krasnapolsky in Paramamibo.
Om half 10 waren we daar. Nadat we aten gingen we naar onze slaapkamers en waren wel doodop!!!!

Donderdag, 13 Mei - Jean en Elsa Couprie
Op donderdag 13 mei vertrek vanuit hotel Krasnapolsky om 9 uur met de bus. Onze gids heet Henkie Soboe (naamgebaar Pet). Gingen door de drukke staraten Steenbakkerstraat. Ongelooflijk erg druk vroeg in de morgen. Wel mooi om te zien, veel zwart voor onze ogen.
Hier wordt gemakkelijk Nederlands gesproken, alleen het verkeer aan de linkerkant. Deze oorzaak was door een Engelse man gekomen in Suriname in de zeventiende eeuw.
We zagen heel mooie moskee, groot naast de synagoge (joods kerk) langs de mooie en armoedige huizen in de Zijstraat.

Nu kwamen we bij de Kennedy dovenschool en de internaat. De Kennedystichting, ook wel Stichting voor de gehoorstoorden werd opgericht in 1946.
Erik Kuiper van Mets kwam naar ons toe met een gebaardocent Astrid. Ze voorstelden zich ons voor. De directrice vertelde later, dat er 55 leerlingen, 33 op de internaat en de rest extern. Toen droegen we meegebrachte spullen van Hoge School te Utrecht, de gebarenboeken over aan de directrice. Ze waren erg blij met de spullen.
Toen kwam een doof meisje (17 jr) bij ons, het bleek, dat zij dochter is van onze gids Henk. Zij leidde ons naar de verschillende lokalen en legde ons uit, wat ze allemaal deden; washok, keuken, zaal (voor leren tafelschikken en omgaan met het servies.
Heel grappig dat een doof jongen onze tolk Denny opeens herkende van 4 jaar geleden en praatten wat met elkaar. Na zoveel gezien te hebben, met veel zwarte kinderen in uniform. Heel leuk om met hun om te gaan en gebaren te maken buiten onder afdak op een speelplaats. Ieder nam van hun de foto’s, erna kregen we frisdrank aangeboden van hun.
Om 11.15 uur op weg naar Surinaams markt, daar kwartier bijeen rondgelopen, heel mooi om te zien naar opgeschikte fruit en de groente, allemaal erg netjes uitgestald. Gingen met de bus naar rijke buurt en bij Formosa, waar we heerlijke cappuccino of thee dronken in koele zaal.
Erna maakten we een stadstoer naar Fort Zeelandia (ruïne gebouw), gebouwd in 1667; verder naar standbeeld van Koningin Wilhelmina aan de rivier, toen kwam opeens heel harde stortbui, zo gingen we onder afdak schuilen, tot de bus kwam halen.
Verder gereden langs onafhankelijkheidsplein, met twee standbeelden van de vorige presidenten, een ervan was de vader van Detta Pengel (doof).
Henk (gids) vertelde, over de eigenaar van de huizen daar en behandelde de slaven heel wreed. Weer terug bij onze hotel, lekker vrij voor het zwemmen of rusten, voordat we aan de diner gingen.

Vrijdag, 14 mei 2010 - Klazien van de Wolf
We werden om 8 uur opgehaald door een bus naar Guetshouse en we fietsen naar de kade en eerst werden de fietsen in de boot gelegd en de boot voer met ons en naar de overkant gingen we met de fiets naar de peperpot. Maar we waren onderweg en tussenstop vertelde onze gids over de plantage, mango, cacao en bananen. We hebben daar een dove Suriname stel ontmoet en ze wonen in armoer huis, ze zijn echt tevreden. We fietsen niet zo gemakkelijk omdat de weg met zand en ook moeras was, helaas is Klazien gevallen en zij was in de modder, dus waren de kleren zo vies en de suriname man heeft haar met water gespoten heerlijk fris want het was echt te warm 36 graden. Zij mankeerde gelukkig niet. Op de terugweg lunchten we rotti dit was wel lekker en daarna met de boot en bus waren we naar het hotel gegaan. Het was echte top dag en echt moeite is waard.

Zaterdag, 15 mei - Tony en Elly Duits
Een nieuwe tour op het programma is de culinaire tour. De tocht met de bus duurde 3 kwartier en bracht ons naar de Little Botanical Garden in Boxel. Dit plaatsje is gelegen in het distirct Warnica op 22 kilometer van de hoofdstad Paramaribo. Deze culinaire tour brengt ons de geheimen van de typische Surinaamse keuken bij. We werden welkom geheten door Erik en Neeta. We konden kennismaken met de tropische bomen, medicinale planten, geneeskrachtige kruiden en de sierteelt zoals orchideeën en andere exotische bloemsoorten. De gids Erik kon prachtig vertellen.
Op het menu vandaag staan echt typische Surinaamse gerechten: moksi alesi (rijstgerecht), pom (ovenschotel), Surinaamse cake, pindasoep, cassavesoep, spicy chicken, loempia, saotosoep en masoesa.
Met plezier maakten wij de gerechten onder begeleiding van het personeel en dekten we de tafel met zelfgevouwen servetten. Het eten smaakte ons heerlijk en dubbel zo lekker omdat wij dat gemaakt hebben. Na het eten maakten een 2e groep een wandeling in de stromende regen met paraplu’s door de tuin.
Om kwart over 5 gingen we weer met de bus mee met de recepten. Zo kunnen we thuis nagenieten van de gerechten. Het was een leuke leerzame workshop.

Zondag, 16 mei - Cora Vonk & Bertha Wesemann
Op zondag 15 mei moesten wij vroeg uit de veren, want wij gingen op die dag naar de Grote Stadskerk. Sommige mensen in de groep ging nooit naar de kerk, toch zijn wij met zijn allen gegaan. Ook temeer omdat wij benieuwd waren hoe de kerk in Suriname eruit ziet zoals de ligging, inhoud van de preek, psalmen enz. Het is tenslotte 5 minuten lopen van onze hotel vandaan.
De kerkdienst is op zich wel interessant en is ongeveer hetzelfde als in Nederland. Wat wel leuk is, dat we verwelkomd waren door de vrouwelijke dominee. Onze reisleidster Ria had namens ons nog een woord gedaan.
Wij mochten in de kerk wel foto’s maken, echter zonder een flitslamp. Na afloop werden er veel handen geschud door de plaatselijke bewoners. Sommige Surinaamse vrouwen droegen een inlandse kleding. Deze bestaat uit een wijduitstaande, stijf gestreken, geruite katoenen rok en een kort, meestal laag uitgesneden jakje. Als hoofdbedekking wordt hierbij gedragen een eveneens stijf gestreken op eigenaardige wijze geknoopte vierkante doek. Kortom, het was wel leuk om die vrouwen eens van nabij te mogen zien.
Na de lunch had iedereen vrij, dus hadden we even aan het thuisfront gedacht, door e-mails te versturen vanuit de meegenomen laptops in de groep.
Daarna hebben we nog gewandeld door de stad Paramaribo, en foto’s gemaakt, die we eerder niet aan toe zijn gekomen, vanwege de regenbui.
Wij vonden dat de huizen en straten echt vervallen uit zagen, sommigen zijn wel gerenoveerd, maar veelal niet. Het zag er veel anders uit dan in Europese landen.
De andere van de groep ging op oriëntatie naar een ander hotel waar we in de loop van de tijd zouden overnachten, of ging zwemmen of lekker relaxen bij het zwembad in het hotel Krasnapolsky.
Na het diner nog gezellig gebabbeld of aan de meegenomen spelletjes gedaan. Dat deden we trouwens elke avond.

Maandag, 17 mei 2010 - Go & Willy Huisman
Op 17 mei verwachten vele doven een spannende dag verwachten. Omdat wij gaan naar jungle in oerwoud! De reisleider heet Henk.
’s Morgens haalt een bus ons en dan gaan wij naar vliegveld Zorg en Hoop. Wij gaan met klein sportvliegtuig naar Kajana. Het was erg interessant geweest. Het was ongeveer 1 uur vliegen.
Ik zit aan de voorkant en ik kan naar de cabine kijken. Ik zie alles bv. Navigator van de lucht. Ik kan alles zien bv. Hoe lang moet en we nog vliegen. Piloot vertelt ons over beneden bv. Goudveld, hoe hard vliegen enz. Het was een aardige piloot en vriendelijk. Gelukkig weet wij van vliegen. Het was wel eng van een kleine vliegtuig vliegen. Tijdens lading van de vliegtuig is wel harder dan gewoon vliegtuig. Daarna gaan wij naar kantine van de vliegveld. Wij zien voor de eerste keer een oerwoud neger(in). Het was erg mooi om te zien. Het leven was heel anders dan normaal in Nederland. Wij moeten even wennen.
Na de lunch gaan wij met de boot naar Awarradam. Een paar doven viel het wel tegen van de boot. Hahahahaha! Ik hou van avonturen. De boot was erg smal en er kunnen 3 personen naast elkaar zitten (zoals wij op tv hebben gezien). Een paar doven kunnen niet zo goed tegen. Wij moeten wel te proberen troosten. Het lukt wel, gelukkig! Ik vind zo mooi varen en anders. Een paar doven bijt de mond en bang voor gauw omvallen. Een dove houdt de boot vast om de boot niet omvallen! HAHAHAHA. Ik en Nico Stelt zeggen, het zal niet gauw omvallen en wel gevoelig wip. Wij varen ongeveer 1 uur en in een prachtige omgeving. Wij varen door het oerwoud en heel anders cultuur!. Na de aankomst van de Awarradam zien wij vele werksters welkom en andere klederdracht. Er waren natuurlijk moeilijkheden om van de boot uit te stappen. Awarradam is een eiland met een lodge, De individuele lodges zijn in traditionele stijl gebouwd met een balkon voor een prachtig uitzicht op de rivier. De bouwmaterialen komen uit de omgeving. Zodat u het junglegevoel niet verliest. Elke lodge heeft 2 bedden die voorzien zijn van klamboe en een eigen toilet en douche met koud (PRRR) stromend water. De hangmatten op de balkon van de lodge zijn voor de meeste gasten hun favoriete plekje. Voor de sfeervolle verlichting wordt gebruik gemaakt van olielampen en zonne-energie. De reisleiding verdeelt ons de hutten. (9 hutten met 2 personen en 1 hut met 4 personen, reisleiding vraagt ons of het bezwaar. Ik zegt geen bezwaar en het kon niet anders) Gelukkig hadden wij veel plezier en geen probleem. Wij praten nu al over beestjes enz. hahahahaha Ik voel nu al een aparte wereld. Wij leven toch echt in apart wereld en in oerwoud. Daarna eten wij ook
Het was zo leerzaam en wij weten nu hoe leven de neger(in) in oerwoud. Toevallig is de werksters 2 doven, een jongen en meisje.
Wij waren veel met 2 doven praten en gebaren. In begin was wel moeilijk contact. Wij wennen snel, maar vooral kunt de Doventolk Denny heel goed en ook best van allemaal contact met deze 2 doven! Denny voelt een trots. Ik was veel van Tolk geleerd. Het was erg mooi verhaal en ook zielig verhaal , het gaat over de leven van de 2 doven. Wij voelen een medelijden voor 2 doven! Maar 2 doven voelen niets. Bv. Een grappig verhaal: een meisje zegt ik wil niet met blank man trouwen! Hahahaha!
Na de warm maaltijd vertelt Henk (reisleider) ons over de Saramaccaanse cultuur. Half vijf gaan een paar doven naar de watervallen om te zwemmen. Andere doven hebben geen zin en te moe.

Rond 22.00 uur zijn wij al erg moe van de dag en wij gaan lekker op de bedden met klamboe slapen. Ik zie een paar torren op de klamboe. 1 dove durft niet te slapen tot Nico de torren vangt en naar buiten gooit! Bij Denny hut hangt een vleermuis en hij zegt laat het maar rustig blijven! Denny is echt dierenvriendelijk. hahaha!!!!
Het was en geweldig en uitdaging dag geweest!
Ik vind een mooiste van mij leven vakantie geweest!

Dinsdag, 18 mei - Hennie van der Wal
Om 9.30 vertrokken wij naar de boot en daarna wandelden wij met Henk, de gids, door de jungle.
Atie vertelde over de verschillende boom en planten soorten om daar medicijnen van te maken.
Het was benauwd en we waren door nat.
Gelukkig konden we ook nog even uitrusten en gingen we om 13.00 lunchen.
Er was gelegenheid om lekker af te koelen in het water en ergens tussen 17.00 en 18.00 gingen we Weer terug.
We hebben heerlijk gegeten.
Dan feliciteren we Jan met zijn verjaardag en werd hij flink in het zonnetje gezet met bloemen en een mooi cadeau.
We hebben met z’n allen gedanst en dat was erg leuk.

Woensdag, 19 mei - Ineke Vos
Na het ontbijt vertrekken we om half tien met de Korjaa l naar een KOSTGROND = Bouwgrond. Altijd weer een heel gedoe om iedereen weer veilig in de boot te Krijgen, er zitten goeie evenwicht kunstenaars bij hoor!! Aangekomen op de kostgrond verteld onze Gids (Henk) dat veel Marons (inwoners van jungle) hun eigen stukje kostgrond hebben, ze verbouwen er rijst /casave/ook noten (amandel). Ze slapen er 1 of 2 nachten in kleine hutjes (dak van balderen) omdat varen er naar toe veel tijd kost.Na de lunch weer in de boot en op weg naar 3 dorpen. 1e Ligorio, als je beelden van Afrika ziet, hutjes enz en de schaarsgeklede volwassen en kinderen zo zag het eruit !! We bezoeken een dovenkliniek, die al klaar is maar er zijn nog geen patiënten, er komt een Audiologisch centrum/Dovenschool/KNO arts. Dit gebouw zag er heel goed uit ook de huisjes erachter waar mensen kunnen logeren !! De Marons zijn bijzonder aardig en vriendelijk, ook de kinderen waren erg verbaasd om zoveel Bleekscheten te zien.
Toen een pittige wandeling naar Bojo en naar Karjana , hier aangekomen kregen we een diner, het begon net weer te storten, gelukkig zaten we lekker droog op een veranda van het restaurantje. We spraken daar 2 Nederlandse meisjes die vrijwillergs werk deden.
Deze dag ging ook Keeja met ons mee, hij werkt op Awarradam en is doof, je zag dat hij dit geweldig vond, we konden redelijk met hem gebaren.
‘s Avonds weer met de boot naar Bojo, het was pikdonder dus best spannend, het instappen in de boot duurde daarom ook wel even. In Bojo aan gekomen kregen we van de vrouwen en mannen uit het dorp een dansdemonstratie. Voor de horende mensen was dit natuurlijk interresanter dan voor de dove mensen. De dansen waren een soort communicatiemiddel voor de slaven, om bijv. een ontsnapping uit te beelden en door te geven. De eigenaren van de slaven begrepen niets van deze boodschappen. Om 22.00 vertrokken we weer naar Awarradam zo nu en dan lichte de bootsman bij op het water. Het was een drukke dag maar heel boeiend, en toen onder de klamboe SLAPEN.

Donderdag, 20 mei - Nico en Janny van der Stelt
Die dag gingen we na het ontbijt met 2 Korjaals varen,
Na ruim een uurtje gevaren te hebben, stopte we op de rivier en gooide 2 gidsen hun eenvoudige hengels (van een lange stok) uit om naar (vis hoe hete die ook weer?) te vangen.
Na lang gewacht te hebben, hadden ze dan eindelijk beet.
We vonden het wel een eng vis (met die vreselijke tanden).
Daarna probeerde ze het nogmaals, maar het is ze niet meer gelukt.
Na een paar uurtjes moesten we weer terug voor het middageten.
Na een poosje gevaren te hebben, ging de ene korjaal rechtsaf de andere linksaf, wij van die linkse zeiden nog we gaan de verkeerde kant op, maar Henk (onze gids) zei nee en moesten onze spullen in de Ton doen want het zou gaan regenen.
En moesten met z n tweeën dicht bij elkaar gaan zitten, in het midden van de Korjaal.
Snapte niet waarom, en de regen kwam maar niet.
Iets verder zagen we weer dat watervalletje van ong. 1 meter, plotseling gingen we nog harder varen en voordat we het wisten waren we al over dat watervalletje heen gevaren.
Echt prachtig, waren ook eerder thuis dan de anderen, die moesten overstappen en met een andere Korjaal naar huis.
's middags waren we vrij, sommige gingen een dutje doen, andere spelletjes.

Vrijdag, 21 mei - Attie Bakker
Ons bezoek aan de JUNGLE zit erop, wat een bijzondere ervaring!!
Met z'n allen weer in de boot naar het vliegveldje voor onze terug vlucht naar Parmaribo.
Na een nu wat mindere lunch, konden we instappen, er was wat vertraging wegens slecht weer, maar ach wachten waren we wel gewend!!
Het 1e vliegtuig vertrok, er lagen wat golfplaten op het gras en die vlogen door de lucht door de wind van de motoren. Ja het is geen Schiphol maar Suriname!!!
Gelukkig zijn we goed aangekomen!! Toch weer spannend een vlucht met een klein vliegtuigje!!
Lekker naar ons nieuwe onderkomen Hotel Residence met een super zwembad, ja daar was ik heel blij mee!! Het was een prima hotel met ook hier weer super aardige mensen en vooral lekker eten.
De rest van de dag wat kletsen zwemmen en ouwe hoeren.
Attie, (tolk)

Zaterdag, 22 Mei - Dennis en Linda Boot
Onze eerste dag in hotel Residence inn. Na het ontbijt zijn we naar de lokale markt gegaan. Wat een verschil met Nederland, verschillende groente’s, vlees en vissoorten. Maar ook levende dieren voor de slacht. Het was een mooie ochtend op de markt.
Na het bezoek aan de markt zijn we nog even met zijn allen koffie wezen drinken in een speciale koffierestaurantje, daar wordt verschillende soorten koffie gezet. Ieder zijn smaak, met of zonder slagroom, hmmmm, hééééérlijk. Ook thee was er te krijgen, in verschillende soorten. Daarna werden we teruggebracht naar het hotel en hadden we de rest van de middag vrij. We vermaakten ons met zwemmen en zonnebaden. De anderen deden een dutje, of ging het dorp in.

Zondag, 23 Mei - Denny Boogaard
In alle vroegte zaten we met elkaar aan het ontbijt. We lazen in de krant over de politieke verkiezingen. Zou Bouterse gekozen worden? Het lijkt er wel op!
Ook staat de krant vol met informatie over het vliegtuigje wat is neergestort. Eerst een groot toestel in Libië, maar nu weer een klein vliegtuigje, binnenlandse vlucht.
Bijna iedereen gaat mee naar de kerk. Henkie heeft gezegd dat we er kwart voor 9 moeten zijn, en de buschauffeur staat al klaar. Een klein probleempje, de buschauffeur weet niet waar we heen moeten. Hij belt een aantal keren met zijn baas, en na aandringen van ons gaat hij alvast de weg op. We vinden de kerk al snel… maar wat is het stil! Het blijkt dat de eerste mensen pas om half tien komen. Pas om half elf begint de dienst!! Ze beginnen dat met een zangdienst, en rond 11 uur start de preek. De preek kan duren tot 14 of 15 uur. We zijn dus veel en veel te vroeg!

Gelukkig is er een oplossing. We krijgen een rondleiding in de kliniek naast de kerk. Aldaar worden verslaafden opgevangen en behandeld. Zij krijgen hulp van een dokter, maatschappelijk werkers en een psycholoog. Ook krijgen de (ex-)verslaafden uitleg over het geloof. Veel van hen gaan dan ook naar de kerk, die tegen de kliniek is gebouwd.

Als de kerkdienst start, blijkt het een echt typisch Surinaamse cultuur te bieden! De muziek is erg swingend, de vrouwen zijn prachtig gekleed. Er staat een zanggroep op het podium, en een behoorlijke band. Men swingt en klapt. Al snel doen een aantal horende mensen mee met de gebaren, zij zien dat van de tolken. Ria en Elly staan lekker mee te zingen alsof zij elke week hier in de kerk zijn haha. Ook zijn er danseressen en wordt er met vlaggen gezwaaid. Het wordt allemaal opgenomen en vanmiddag uitgezonden op de televisie. In de Nederlandse kerk eet men wel eens een pepermuntje of een dropje. Hier in Suriname kun je gewoon een bak rijst, bami of loempia’s kopen!

’s Middags gaan we naar de dolfijnen. Go heeft vanaf de eerste dag gezegd dat hem dat prachtig lijkt. In het vliegtuig hebben we er al met een andere reisleidster over gesproken. Go had gelijk! Het wordt een prachtige tocht in twee overdekte korjalen. Aan boord krijgen we uitleg over het gebied Commewijne, en Fort Nieuw Amsterdam. We zien het gebied Rust en Werk, maar ook…. Een grote groep dolfijnen! Schitterend! Er worden veel foto’s gemaakt, maar alleen Go had een foto van een springende dolfijn, hoog boven het water. Maar…. Deze foto is wel heel heel erg perfect gelukt. Zou het een trucfoto zijn?

Maandag, 24 Mei - Coen Wamsteeker
Beetje regen, wel lekker fris. We vertrekken ca. 8.30 uur vanuit Paramaribo, over de oost -west verbinding richting Albina. De autoweg was waardeloze weg, ik zat achterop van bus als net trampolinespring. De rit duurt ca. 4 uur, onderweg geeft de gids informatie over de geschiedenis van de streek en bezienswaardig langs de route en tijdens een stop krijgen we
de koffie's en broodjes aangeboden. Tegen de middag arriveert we in Albina en ligt korjaal klaar.
Door de brede monding van de marowijnerivier uit in altantische oceaan zijn, we naar Christiaankondre (Indianendorp) te bereiken in ca.1 uur varen. Na de komst staan de lunch klaar en kunnen we even rusten of rondkijken op het strand. ‘s Middags waren we een dorpswandeling waarbij er gelegenheid om souvenirs te kopen en ook leuk klein zoo
bekijken en paar vrij dieren lopen, we doen een dol foto's maken.
De overnachting was het logeergebouw ('' strandhuizen'') te Christiaankondre. We gingen tussen 21-22 uur naar de bedden slapen, dan 's nachts om bijzondere natuurverschijnsel bekijken..... volgend dag verslag verder.

24 mei vervolg door Ria Zomer - Aan- en bijvullend verslag Koen
Koen had het over Zoo, dat is een klein dierentuintje, met een paar dieren. Zoals doodskopaapjes, brulaap, stekelvarken, 2 evers, kaaimannen, schildpadden en slangen. Langzamerhand komen er meer dieren bij. Deze Zoo was pas opgericht, ongeveer 2 jaar oud. De bedoeling is om kinderen te leren respect te hebben voor dieren en goed met ze om te gaan.
Enkele deelnemers durfden een kaaiman vasthouden en een slang om hun hals laten hangen, een neusbeertje van 6 weken oud was ook te bewonderen. Een ondeugend aapje zag nog kans de portemonnee van Ineke te gappen uit haar zak. Het ging zo snel. Ze was haar koffersleutel kwijt en en 10 euro heeft het aapje in stukken gebeten.
Na dit geval was iedereen op zijn hoede. Er waren veel fruitbomen, waaronder Mango. Die waren al rijp. Attie had er van gesmuld.

Dinsdag, 25 Mei - WIE WIE WIE
Galibi is de verzamelnaam van 2 indianendorpen, Christiaan-kondre en Langamankondre. In de eerste, overnachtten wij. Het is met 750 inwoners uitgegroeid tot een vrij grote gemeenschap. Van slapen kwam die nacht niets, Het was benauwend warm en we sliepen onder de klamboe, vanwege muggen. We moesten om 2.30 het bed al weer uit en vertrokken om 3.00 uur per korjaal. Na 1 uur varen naar het natuurreservaat Babunsanti. Daar komen jaarlijks de reuzenschildpadden bijeen om hun eieren te leggen op het witte strand. Reuzenschildpadden leggen per keer 150 eieren ( grote van een pingpongbal) en dat 7 maal per jaar. Reken maar uit 7 x 150 = 1050 eieren. De vaart onderweg was heerlijk verkoelend en we genoten van een pracht heldere sterrenhemel. Zelfs de melkweg was duidelijk te zien. Het leek of alles zo dichtbij is, dat je de sterren kunt plukken. Het deed me aan het lied denken, van; Der sterrenpracht, is bij hem nacht, hoe hel ze schittren mogen en wij belaan, met euveldaan, wat zijn wij in Zijn ogen.”
Je werd er stil van. Aangekomen aan het strand, zagen we een paar meters voor ons een reuzenschildpad, die net een kuil groef en zou beginnen met eieren schieten, maar helaas werd hij verstoord door het flitsen van een camera en licht. (ondanks waarschuwing niet te flitsen) De schildpad was zijn oriëntatie kwijt en hield op te leggen, en ging de zee inzwemmen. Voor ons pech, niets te zien. Opnieuw scheepten we ons in om naar een andere eiland Eilanti, goed half uurtje varen, daar aangekomen liet de gids ons in de steek en ging zelf met een ander horend echtpaar verder zoeken. Wij waren met ons zessen, waar de anderen waren, geen weet. Gelukkig had elke groep een tolk bij zich. Denny nam ons een eindje mee en plots hoorde hij iets en ja, hoor, daar was een reuzenschildpad bezig. Helaas had hij al gelegd en zagen we alleen dat hij de kuil bedekte en in zee verdween. We konden alleen de grote en het formaat van de schildpad zien. Nou dat was voor ons een bijzondere natuurverschijnsel om zoiets waar te nemen om nooit te vergeten. Terug voeren we weer naar Christiaankondre. Een paar uurtjes rust en rugzak gereed gemaakt, vertrokken we weer per korjaal naar Albina, het regende dat het goot. Bij aankomst waren de meesten nat, en voor wie droge kleren hadden, konden zich nog omkleden. We kregen nog warme snacks aangeboden en terwijl wij op het busje wachtten, vermaakte Jean ons met zijn voorstelling in mime. Gelachen dat we hadden. (zie foto) Het was er erg druk, want het was verkiezingsdag voor Suriname. Men zag verschillende kleuren. Veel demonstratie.
Na een uurtje wachtten kwam dan eindelijk het busje, dat ons al hobbelend en zwingend na 4 uren rijden bij hotel residence afzette.
Vermoeid van de reis en alle belevenissen zochten we onze kamer op.
Na een verfrissende douche, een heerlijke maaltijd kwamen we weer bijeen. Ons laatste afscheid avond. Maar helaas de bar was gesloten vanwege de verkiezing, dus geen neutje, wijntje, biertje. Maar we hadden ons wel vermaakt.
Zo eindigde ons wonderbaarlijke avontuurlijke dag, dat ons lang zal heugen.

Woensdag, 26 mei - Jopie Versluijs
s’ Morgens sliepen we lekker uit en dan tijd voor het ontbijt. Een tijdje over deed iedereen kleine boodschappen doen of lekker gezellig samen koffie drinken of afmaken met koffer inpakken.
12 uur kwamen we bij elkaar om naar het vliegveld te gaan met busje. Daar waren we te vroeg dan gauw even winkelen om leuke dingen te kopen voor kinderen kleinkinderen of voor zich zelf.
Kwart over 6 moesten we in het vliegtuig zijn.
Het vliegtuig vloog naar Nederland en landde volgende dag 27 mei om 8 uur s´morgens op Nederland. Na paar uren wachten (douane en koffer) keerden we huiswaarts met voldaan gevoel over het vakantie.
Even terugblik: fantasie; heel veel zien en echt moeit waard!!!!!!!

BEDANKT reisleidster RIA en 2 tolken Attie en Denn